OpusDone dokleja warstwę platformową po Twoich instrukcjach, a ta warstwa stwierdza, że asystent jest ściśle przypisany do Twojej nazwanej firmy i może korzystać wyłącznie z wiedzy, którą dostarczysz. Ponieważ jest ostatnia i nie możesz jej edytować, nie ruszy jej ani klient, ani źle napisana instrukcja. Dlatego nie wymyśli ceny, terminu, możliwości ani wolnego miejsca i nie może zaproponować, że sprawdzi magazyn albo „dowie się i odezwie”.
Zaktualizowano

Połączenia · nowość
Klienci dzwonią na Twój numer, a recepcjonistka AI od razu odbiera. Ta sama wiedza, ceny i kalendarze co na czacie — odpowiada, rezerwuje u właściwej osoby i wysyła SMS z potwierdzeniem.
To linia OpusDone — zapytaj o cokolwiek dotyczącego OpusDone. Rozmowa na telefonie to przykład; Twoja odpowiada jako Twoja firma, z Twoim zespołem, cenami i godzinami.
Wszystkie trzy są zwyczajne. Zdarzają się w spokojny wtorek firmie, która nie zrobiła nic złego.
Ktoś prosi go, żeby zignorował instrukcje, albo po prostu wystarczająco przekonująco zmienia temat. Asystent trzymany w miejscu wyłącznie uprzejmym sformułowaniem zwykle się podporządkuje, a model, który zwykle się podporządkowuje, nie jest żadną kontrolą.
Klient pyta o cenę, której nikt nigdy nie zapisał. Odpowiedź czyta się dobrze, brzmi pewnie i zobowiązuje Cię do kwoty, której nikt w Twojej firmie nigdy nie podał.
Proponuje, że sprawdzi magazyn, wyśledzi zamówienie, prześle dokument albo dowie się i odezwie. Nic pod spodem nie potrafi żadnej z tych rzeczy, więc klient czeka na odpowiedź, która nigdy nie przyjdzie.
Model, który zwykle się podporządkowuje, nie jest kontrolą — dlatego linijka o zakresie jest doklejana po Twoich instrukcjach, w warstwie, której klient nie może edytować.
Stwierdzenie o zakresie jest doklejane po Twoich instrukcjach i żaden klient nie może go edytować, więc nie ma linijki, obok której dałoby się przegadać. Twój asystent nie odrabia za nikogo pracy domowej, nie pisze wierszy i nie dyskutuje o konkurencji. Sprzedaje to, co sprzedajesz, słowami, które zatwierdzisz.

Dwie warstwy. Twoja, a potem nasza.
Część tego produktu jest celowo trzymana poza zasięgiem modelu — łącznie z tymi częściami, które model pisałby dobrze.
„Napisz moje instrukcje” i „Optymalizuj” zwracają wyłącznie blok „o tej firmie”. Rusztowanie zgodności, lista „nigdy” i reguły eskalacji nie są modelu do przepisywania, a test sprawdza, że te sekcje przeżywają.
Szkic, czeka na zatwierdzenie, zarchiwizowany, odrzucony, pusty i nieznany — wszystkie są wykluczane. Wpis, który przychodzi bez statusu, jest odrzucany, a nie przepuszczany przy założeniu, że pewnie jest w porządku.
Wszystko, co wyprodukuje skan strony, ląduje jako czekające na zatwierdzenie. Skaner uzupełnia też wyłącznie puste pola, więc nie może nadpisać tego, co wpisał człowiek.
Tam, gdzie kończy się wiedza, kończy się odpowiedź. Asystent mówi, że połączy klienta z człowiekiem, i powstaje eskalacja — zamiast odpowiedzi, która brzmi słusznie.
W interfejsie pokazuje się jako włączona na stałe, bo wymusza ją system, a nie przełącznik. Nie ma takiej konfiguracji, w której wrażliwa rozmowa po cichu zostaje przy asystencie.
Linijka o zakresie jest doklejana po Twoich instrukcjach i nazywa jedną firmę. Nie wygada go z niej ani klient, ani źle napisana instrukcja.